Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

1000 години Охридска Архиепископија

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на јубилејот 1000 години Охридска Архиепископија

1100 години Свети Климент Охридски

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на 1100 години од блаженото упокоение на Свети Климент Охридски


Соборност
RSS  rss
YouTube  YouTube


рубрика: вести

05.02.2023

Во Неделата на митарот и фарисејот Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

По Литургијата, Неговото Блаженство Архиепископот Јован началствуваше на годинешниот помен.


рубрика: вести

03.02.2023

На денот кого се врши споменот на Св. Максим Исповедник, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, служеше и проповедаше во параклисот посветен на Св. Максим Исповедник, во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

На крајот на службата, Неговото Блаженство Архиепископот Јован го благослови празничното коливо.


рубрика: вести

29.01.2023

Во 33-тата недела по Педесетница, кога се чита Евангелието за Закхеј, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

На крајот на службата, Неговото Блаженство Архиепископот Јован ги благослови празничното коливо и славскиот колач.


рубрика: вести

22.01.2023

Во неделата по Просветление, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст, во Битола.


рубрика: вести

19.01.2023

На празникот на Христовото Крштение - Светото Богојавление, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

По Литургијата го изврши чинот на големото богојавленско осветување на водата.


рубрика: вести

14.01.2023

На празникот на Обрезанието Христово, на денот на споменот на Св. Василиј Архиепископот на Кесарија Кападокијска и на денот на Новата Година, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

По Литургијата беше отслужена Доксологија за почетокот на Новата Година, а на крајот беше пресечена Василопитата со паричка.


рубрика: вести

08.01.2023

Во неделата на светите богоотци, кога Црквата го празнува споменот на светиот пророк, цар и псалмопевец Давид, Неговото Преосвештество Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, го прослави својот именден.

На светата Архиерејска Литургија во манастирот „Успение Богородично“, Скопје, началствуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, во сослужение на Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, како и на свештенослужители од Православната Охридска Архиепископија.

На Литургијата, после прочитаното Евангелие, со вдахновена беседа се обрати Архиепископот охридски г.г. Јован.

После благословувањето на коливото, со кратко поздравно обраќање, упатено кон Архиепископот г.г. Јован се обрати и Епископот г. Давид, кој благодарејќи му на Блаженејшиот Архиепископ г.г. Јован, истовремено им изрази благодарност и на Епископот г. Марко, на чесното свештенство, на игуманијата Кирана со сестринството и на собраниот верен народ на честитките за именденот.

После завршувањето на Литургијата, за присутните беше приредена трпеза, а во манастирската гостоприемница беа изведени и нумери на пијано.


рубрика: вести

07.01.2023

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, за празникот на Рождеството Христово богослужеше во Ставропигијалниот Манастир „Свети Јован Златоуст“, во Нижеполе, Битола.

Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким богослужеше во Охрид.

Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко богослужеше во Штип.

Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид богослужеше во Скопје.

Божикни Литургии беа отслужени и во сите други богослужбени места на Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: архиепископ\посланија

Ј О В А Н

по милоста Божја, Архиепископ охридски и Митрополит скопски, до целата полнота на нашата најсвета Архиепископија Охридска

благодат, милост и мир, од Христа Спасителот наш Кој се роди во тело

 

Браќа сослужители и чеда во родениот како човек Бог и наш Спасител Исус Христос,

Годишниот круг на годинава што изминува нѐ доведе до светлиот празник на Рождеството Христово. Празникот на Раѓањето Христово е на 25 Декември и за православните христијани од кои некои сè уште го употребуваат Јулијанскиот календар за црковните споменувања,  како ние,  денес е 25 Декември. Според Григоријанскиот календар кој го употребуваме денес е 7 Јануари. Да се каже дека денес е 25 Декември, а не 7 Јануари изгледа доста невешто, особено затоа што на континентот на кој живееме дури и повеќето од оние кои го празнуваат Божиќ по Јулијанскиот календар, ја дочекуваат Новата година по Григоријанскиот календар. Тоа многумина ги збунува, па дури ги поттикнува да го прекинат божиќното воздржување та без воздржување да ја прослават Новата година.

Не сите, чеда возљубени, го имаат тоа духовно ниво да се воздржуваат кога околината не се воздржува. Но, да се биде воздржлив кога повеќето во околината во која живееме се невоздржливи, нѐ прави да бидеме браќа на Бога кој заради нас луѓето и заради нашето спасение денес се раѓа како човек. Се раѓа Христос како човек, а притоа роден од Отца како Бог и останува за секогаш и Бог и човек. Како Бог Тој господари со сѐ што претходно створил ни од што, како човек Тој ни го покажува патот кон вечниот живот. А ние луѓето сме гладни и жедни за вечен живот, само на некого кој има вера дека Бог се јави во тело тоа му се гледа возможно, друг кој смета дека Бог ниту дошол во овој свет, ниту пак веруваат во Неговото постоење, вечноста им се гледа неостварлива.

Но, овој празник ги возвишува до висината на големата тајна на боговоплотувањето оние кои сакаат да се нурнат во длабочината на овој несекојдневен настан. Синот Божји пак, го понижува, како би можеле да се сретнеме, зашто ако Тој не се понижи, а ние не се возвишиме, средбата ќе ни биде невозможна. Тој во овој свет доаѓа преку раѓање од Пресвета Богородица, само за да се сретне со нас кои биваме родени од жена, иако еднаш за секогаш роден е од Бога Отца уште пред времето да почне да постои. Ние, пак, треба да се возвишиме преку верата во Оној Кој се понижи за да се сретнеме со Него некаде на помалку од половината од  нашиот поминат пат.

Не само што е несфатливо Неговото божество, вели Св. Григориј Палама,[1] туку и начинот на Негово соединување  со телото е непоимлив, како што и Неговото бесконечно снисходење и божествената и неизречива возвишеност го надминува секој ум и секој збор, бидејќи Тој не може да се спореди со творбата.

На Неговото понижување кое е одраз на неговото најдлабоко смирение вознемирени се гордите демони, зашто не можат веќе со гордост да го прелестуваат родот човечки. Господ преку сопственото вочовечување, ја покажа вредноста на смирението која е потполно спротивна од гордоста на демоните.

Затоа, љубени во Богомладенецот Христос, нашиот Бог не е само добар учител кој со својата наука нѐ води кон совршенство, какви се гуруата во многу религии од Истокот. Нашиот Бог е и дете, а тоа значи ништо човечко не му е туѓо. На себе прими сѐ што поседува човекот, освен гревот. Само затоа може да биде наш Спасител, не значи само затоа што нѐ учи на возвишен живот, туку пред сѐ и над сѐ затоа што ја прими на себе целата човечка природа и преку крстот истата ја внесе во вечноста. По Неговото  раѓање како човек, по неговото распетие на крст, но особено по Неговото воскресение, ние луѓето, но и целата створена природа учествуваме во вечноста.

Семоќниот Бог се роди како немоќно дете и нека им замолкнат устите на оние кои Бога го доживуваат само како судија. Нашиот христијански Бог на крајот од историјата ќе се покаже и како судија кој ќе им суди на сите, но Тој е и едно немоќно дете кое на себе ги зема гревовите на светот. Нашиот Бог во светот се појави како дете, а како судија сè уште не се појавил. Со таа присност и детинска незлобивост нѐ привлекува и не нѐ оттурнува преку надмоќта на судија.

Сосем е точно она што го вели Св. Атанасиј, дека Бог се вочовечи за ние да се обожиме.[2] Но, можеби уште попрецизно би било да се рече дека Бог се роди како дете, за човекот да постане како дете. Зашто нам ќе ни нема Царство небесно без да постанеме  деца.[3]

Затоа браќа и сестри во детето Христос, ние кои Тој нѐ прифатил за Негови браќа и сестри, денес да се поклониме на Неговото смирение, но да не застанеме тука, туку да се вежбаме и ние во смирението кое Тој ни го покажа. Тоа смирение ќе ни ја отвори вратата на вечноста со која Господ нека нѐ причести во вековите на вековите.

 

 

ХРИСТОС СЕ РОДИ!

 

Издадено на Божиќ  2022г.

во Ставропигијалниот манастир „Св. Јован Златоуст“ во Битола

 

Ваш молитвеник пред Бога,

Архиепископ и Митрополит
Охридски и Скопски Јован



[1] Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ὁμιλία 58, Στην κατᾶ σάρκα σοτηριώδη γέννησι τοῦ Κυρίου καὶ Σωτήρως μας Ἰησού Χριστοῦ, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἄπαντα τὰ ἔργα, τόμος 11, издание: Πατερικαί ἐκδοσεις «Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς» Θεσσ/νίκη, 1986, с. 456-458.

[2] Пред Св. Атанасиј тоа го вели Св. Иринеј Лионски, Είρηναίου Λιών, Κατά αἱρέσεων, 5; Αθανάσιος, Κατὰ Ἀριανῶν λόγος 1, PG 26,53B, а после нив Григориј Богослов, Γηγορίου Ναζιανζηνού, Ἔπη δογματικά 10, PG. 37,465.

[3] Мт. 19,13-14; Марко 10,13-16; Лука18,15-18.


рубрика: свет архиерејски синод\посланија

Српска Православна Црква својој духовној деци о Божићу 2022. године

ПОРФИРИЈЕ

по милости Божјој

православни Архиепископ пећки, Митрополит београдско-карловачки и Патријарх српски, са свим aрхијерејима Српске Православне Цркве – свештенству, монаштву и свим синовима и кћерима наше свете Цркве: благодат, милост и мир од Бога Оца, и Господа нашега Исуса Христа, и Духа Светога, уз радосни божићни поздрав:

МИР БОЖЈИ – ХРИСТОС СЕ РОДИ!

Целиот текст на пасхалното послание на Српската Православна Црква на следниов линк: https://spc.rs/bozicna-poslanica-srpske-pravoslavne-crkve/


Честито Рождество Христово

Од Информативната служба на Православната Охридска Архиепископија


рубрика: вести

05.01.2023

Во почетокот на декември минатата година, од печат излезе православниот календар за 2023 г., во издание на Архиепископијата охридска и Митрополија скопска. Овој календар е посветен на саможртвената љубов Христова.

Календарот започнува со пролог од Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, насловен „Христовото самопонижување“, којшто во продолжение го пренесуваме во целост.

Во ова издание, поместена е беседата на Преподобниот Јустин Ќелијски, искажана на Велики Петок одржана во патријаршискиот храм во Карловци во 1924 година.

Како и секоја година, во календарот се отпечатени и табелите со евангелските и апостолските читања за неделите и за сите поголеми празници во годината, како и кратки поуки.

Календар 2023



рубрика: архиепископ\осврти

Оваа година календарот на нашата Црква е посветен  на саможртвената љубов Христова. Саможртвената љубов на Господа не е ништо поразлична од самопонижувањето. Се понижи Христос до таа мера да биде распнат на крст за оние кои ги љуби, а тоа сме ние створените битија, помеѓу  нив најмногу  за луѓето.

Затоа, човекова должност е да се грижи за целата створена природа, зашто жртвувајќи се Христос за нас всушност се даде жртва за сѐ што е створено. Но, потребна ли му беше на Бога Отца таа жртва за да биде задоволена правдата која е нарушена со гревот човеков? Во средниот век, римокатоличката теологија го прифати учењето на Анселмо Кентербериски дека Христовата жртва беше неопходна за да се задоволи правдата на Бога Отца по гревот Адамов. Православната Црква никогаш не ја прифати таквата теологија на сатисфакција на Бога Отца. Учеше и сè уште учи дека Христос се жртвува од љубов кон створениот свет, а не за да ја задоволи правдата на Бога Отца, правда која Тој со ништо не бара да биде задоволена.

На потрагата по правда, Западната Црква, но генерално и целата западна цивилизација вложила голем труд уште од времето на појавата на римското право. Така, задоволувањето на правдата, или поинаку речено, правната сатисфакција за западната цивилизација е прифатена  како врвен критериум на таа цивилизација. Во тоа секако придонело  и горенаведеното  учење за сатисфакцијата на Бога Отца.

Но, Источната Црква и цивилизацијата родена во Источна Европа воопшто, никогаш не ја поставувала правдата над саможртвената љубов. Така сме  научиле од нашите претходници, така им предаваме на наредните генерации. Индивидуализмот роден во Западна Европа, последниве векови нашироко продира и на Истокот, па затоа правото и сите појави врзани со него добиваат централно цивилизациско место наспроти саможртвената љубов.

Истокот, векови наназад се образувал на евангелската вистина: „Никој нема поголема љубов од оваа: да ја положи душата своја за своите пријатели.”(Јован 15,13) Тој бил и одговорот на Св. Кирил Солунски, кога Хазарите го прашале како христијаните војуваат, кога Божјата заповед им вели: „не убивај”?

Меѓу сите православни христијани, а така и меѓу Словените, чии врховни просветители се токму светите солунски браќа Методиј и Кирил, љубовта, а не омразата дури и кон непријателите прифатена е заради саможртвената љубов Христова. Како да мразиш некого, па нека е тој дури и твој непријател, а твојот Бог, т.е. Христос се распнал и за него?

Таа Христова жртва обврзува, верата во Оној што се распнал за „животот на светот” задолжува, луѓето да не се мразат, ако веќе сите не можат да се љубат. Некои, со ништо не заслужуваат да бидат љубени, но барем да не ги мразиме и тоа заради Христа, Кој ни покажа дека Неговата жртва е и за нив.

Ако, пак ние, сакаме да бидеме совршени, на што сме повикани, да не се задоволуваме само со тоа никого да не мразиме, туку да се обидеме љубовта да ни постане начин на живот. Да бидеме самокритични, секогаш земајќи го поголемиот товар од односот со другите врз себе. За нас, можеби е тешко и претешко да се саможртвуваме за сите, како што тоа го направи Господ Исус Христос, но таквата Негова љубов, го поттикнува секој кој се чувствува верник во Него, барем непрестајно да се обидува, а тоа значи барем непрестајно да вежба да љуби за тоа да постане начин на живот.

Ние христијаните, научени од Христа Бога се жртвуваме за ближниот, а не обратно. Се даваме за ближниот зашто така нѐ научи Христос, Кој се жртвува за „животот на светот”. Така, се надеваме дека ќе станеме учесници на вечниот живот, во кој иднината треба да ја делиме со сите жители на таа вечност. Е, токму за тоа ние денес се вежбаме, а се вежбаме така како што ни покажа Христос со неговата саможртвена љубов.

Паѓаме, па повторно стануваме и така сѐ до смртта. Но, се молиме на Бога смртта да не нѐ дочека во падната состојба. Сепак, надежта не ја полагаме на трудот вложен во духовниот подвиг. Надежта ни е во милоста Божја кон нас, што Тој ја покажа токму со Неговото самопонижување пред луѓето. Бог нѐ спасува по милоста Негова, а колкава му е милоста кон нас, многу очевидно е преку жртвата која ја поднесе за нас.

Затоа посакуваме милоста Негова да ве следи  и во нареднава 2023 година, честити да би бидат Божиќните и новогодишните празници и Бог да ги благословува сите добри дела на вашите раце.

Архиепископ охридски и
Митрополит скопски Јован


рубрика: вести

02.01.2023

Празникот на Св. Игнатиј Богоносец, кој е слава на Неговото Преосвештенство Епископот врањски г. Пахомиј, беше свечено прославен со света Архиерејска Литургија во Соборниот Храм „Света Троица“, во Врање.

На Литургијата началствуваше Преосвештениот епископ бихачко-петровачки г. Сергиј во сослужување со Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид од Православната Охридска Архиепископија, на Високопреосвештениот Митрополит брегалнички г. Иларион од Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија и на Преосвештените Епископи: шумадискиот г. Јован, мохачкиот г. Дамаскин, хвостанскиот г. Алексеј и домаќинот, Епископот врањски г. Пахомиј, од Српската Православна Црква.

После прочитаното евангелско зачало беседеше Епископот стобиски г. Давид.

На Литургијата молитвено беше присутен и Неговата Светост Патријарх српски г.г. Порфириј, кој ги благослови славскиот колач и коливото.


рубрика: вести

01.01.2023

Во неделата на Светите Отци, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

© православна охридска архиепископија 2004-2023