Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

1000 години Охридска Архиепископија

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на јубилејот 1000 години Охридска Архиепископија

1100 години Свети Климент Охридски

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на 1100 години од блаженото упокоение на Свети Климент Охридски


RSS  rss
YouTube  YouTube


рубрика: вести

24.10.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј, и, имајќи предвид дека научниот собир се одржува во Скопје, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован го поздравија почетокот на работата на научниот собир „Кралот Милутин и добата на Палеолозите: историја, книжевност, културно наследство“, којшто по својот формат се вбројува во досега најрелевантините научни собири одржани на споменатата тема.

Архиепископот охридски г.г. Јован, исто така, своето поздравно обраќање го изрече на македонски јазик.

Следствено, груба невистина и дезинформација на домашната јавност е неодамнешното соопштение на Институтот за историја дека на научниот собир „ќе отсуствува македонскиот јазик“.


рубрика: вести

24.10.2021

Во 18-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит Јован присуствуваше и проповедаше на Литургијата во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

17.10.2021

Во 17-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

08.10.2021

На денот кога Светата Православна Црква го празнува споменот на Св. Сергиј Радонешки, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше на Архиерејската Литургија во Троице-Сергиевата Лавра, во Москва, каде што се наоѓаат моштите на овој голем светител на Руската Православна Црква.

На Литургијата во Успенскиот храм на лаврата началствуваше патријаршискиот намесник на Московската Митрополија, Митрополитот крутицки и коломенски г. Павел. Покрај Архиепископот Јован, нему му сослужуваа и Митрополитот кургански и белоезерски г. Даниил, Епископот одинцоводски и красногорски г. Тома, претставникот на Српскиот Патријарх при Рускиот Патријарх Епископот моравички г. Антониј, Епископот истрински г. Серафим, претставникот на Православната Црква на Чешките земји и Словачка при Рускиот Патријарх архимандритот Серафим, претставникот на Православната Црква во Америка при Рускиот Патријарх протојерејот Даниил и бројно свештенство.

Празничниот молебен на плоштадот на Лаврата го служеше Митрополитот Павел.

После празничните богослужби во Лаврата беше прочитано поздравното послание на Неговата Светост Патријархот руски г.г. Кирил.


рубрика: вести

03.10.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше на 3 Октомври 2021 година во Соборниот храм Свети Сава во Белград со светата архијерејска Литургија и со свечениот чин на хиротонија на избраниот и наречен високодостоен архимандрит Сава (Бундало) во чин на Епископ марчански, викар на српскиот Патријарх.

На Неговата Светост Патријархот г.г. Порфириј му сослужуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, заедно со Архиепископот мадавски г. Аристовул од Ерусалимската Патријаршија, Митрополитот црногорско-приморски г. Јоаникиј и Преосвештените Епископи: будимски Лукијан, банатски Никанор, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомије, шумадијски Јован, браничевски Игнатиј, зворничко-тузлански Фотије, милешевски Атанасиј, горњокарловачки Герасим, крушевачки Давид, славонски Јован, бихачко-петровачки Сергије, тимочки Иларион, нишки Арсениј, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, будимљанско-никшички Методиј, захумско-херцеговачки Димитриј, моравички Антониј, стобиски Давид, ремезијански Стефан, топлички Јеротеј, хвостански Јустин и мохачки Дамаскин.

Извор: spc.rs


рубрика: архиепископ\статии

Приложениот текст е објавен како „Тема на неделата“ во белградскиот дневен весник „Политика“, на 27 Септември 2021 година.

Православни хришћани више се ослањају на цркву која је вечна него на нестабилност држава, и ту гоњења и употреба силе од стране оних којих имају моћ да употребе силу ништа не помажу

Природа цркве је надстраначка и наднационална. Она има задатак да спасава галаксије, али и још више од тога, да спасава читаву створену природу, која је створена управо од Бога. Ако би се неко питао од кога црква треба да спасава створену природу, одговорили бисмо сагласно предању: од смрти и распадљивости. А ако се неко још дубље пита, а зашто сам Створитељ не спасава своју творевину, одговорили бисмо да управо он спасава творевину, али преко цркве с којом се поистовећује.

Тако црква уводи у вечни живот и у вечно постојање, а он (Христос Бог) постаје и остаје глава цркве и нема цркве без њега. Свако друго удруживање људи на политичкој или социјалној равни без Бога није априори и црква, али та удружења и не покушавају да понуде оно што једино црква нуди, а то је смрт смрти и вечни живот.

Црква је једна, света, саборна и апостолска. То је њена основна дефиниција, ако се уопште може дефинисати. Дакле, једна је по истинском исповедању Бога, једна је по структури, једна као тело Христово, другим речима, једна за читаву створену природу. И поред тога што је њена јурисдикција раздељена на помесне цркве, она је један и једини организам тела Христовог.

Зато је апостол Павле још у првом веку записао да у цркви нема „Јелина ни Јудеја”. Тиме показује да је у развоју човечанства човек стекао мноштво идентитета који сапостоје у њему, али да је за спасење и живот вечни пресудан само један идентитет, а то је хришћански. Црква не укида друге идентитете, као што је рецимо национални, али и не оставља да тај идентитет доминира над црквеним.

Ово је једна од најважнијих поука веронауке, после поуке о Богу као Тројици и Христу као Спаситељу коју треба да савлада православни хришћанин да би могао да се назове уцрковљеним хришћанином.

Управо зато границе цркве не поклапају се увек с границама држава. Јурисдикција неке цркве може бити распрострањена у више држава, као што има примера да у једној држави црквену јурисдикцију имају две или више цркава.

Недавно је наш патријарх Порфирије говорећи у Загребу управо о овоме рекао: „Ми нећемо хтети да поистовећујемо цркву с било којом државом, а камоли са било којом партијом, и чинићемо све свим силама, духовним, расположивим, да не дозволимо да нама било ко манипулише.” Црква има дужу историју од многих држава које постоје у нашој савремености. Државе настају и пропадају, а једино црква, по обећању Христовом, у које доследно верују хришћани, остаће до краја света и века.

Управо се зато православни хришћани више ослањају на цркву која је вечна, него на нестабилност држава. И ту гоњења и употреба силе од стране оних који имају моћ да употребе силу ништа не помажу. То је много пута доказано у историји цркве, али доказано је и у нашој савремености, кроз догађаје у Црној Гори и Републици Северној Македонији.

Ближе познајем догађаје у Републици Северној Македонији и зато бих се више осврнуо на њих. Ударати силом на цркву показује не само неверовање црквеном учењу него и велико неискуство и непознавање историјских победа цркве. Црква не враћа силом на силу, али увек побеђује, чак и највеће силе у овоме свету. Њена предност је у времену, зато што је дејство цркве усмерено ка вечности, а овосветске силе, међу којима је и моћ држава, усмерене су само према садашњости, евентуално неколико деценија према будућности.

У Северној Македонији држава је брутално ударила на цркву, можда је добила битку, али је изгубила рат. Мене је, конкретно, држава затварала много пута (шест) и тиме као да је добила битку, уништено ми је здравље и не могу да функционишем као раније, али изгубили су рат јер Православна охридска архиепископија не само што је опстојала већ је постала угледна црква и пример за то како треба црква да се организује у нашој савремености. Озбиљност неке цркве показује се кроз спремност за сведочење (мучеништво). Исто је тако било кроз историју цркве, исто је и данас, почевши од Украјине до Северне Македоније и Црне Горе.

Људи у државним властима који добро познају како општу тако и црквену историју добро знају да се треба клонити борбе са црквом, али нажалост, поједини владари, поготово у неким државама где је већином православно становништво, сматрају да црква треба да буде потчињена њима. Као да нису извукли никакву поуку из скорије прошлости кад је то покушано у бившем Совјетском Савезу, а затим скоро од свих држава које су покушале да уведу комунистичку идеологију. И сви су изгубили рат са црквом. Данас се комунизам поистовећује са атеизмом, што вероватно и није сасвим тачно јер сама по себи та идеологија и не мора да буде црквоборна, али нажалост, људи који су сматрали да је свет настао у 20. веку почели су борбу са црквом. Таквих људи имамо и данас, који сматрају да ће цркву лакше да потчине ако је она на мањој територији, раздељена, па још и посвађана.

Зато је врло важно да се црква одупре таквој свести управо правим, православним учењем да је она једна, недељива по природи, али може, а и не мора, административно да буде подељена према државним границама на аутокефалне цркве.

Архиепископ и Митрополит
+ Охридски и Скопски Јован

Извор: Политика.рс


рубрика: вести

27.09.2021

На празникот Воздвижение на Чесниот крст, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

26.09.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше на светата архијерејска Литургија во манастирот Ѓурѓеви Ступови, и во таа пригода, во тронот на Епископите будимљанско-никшички го воведе Неговото Преосвештенство г. Методиј.

На Претстоителот на Српската Православна Црква му сослужуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, Високопреосвештените Митрополити дабробосанскиот г. Хризостом и црногорско-приморскиот г. Јоаникиј, како и Преосвештените Епископи: жички Јустин, шумадиски Јован, милешевски Атанасиј, дизелдорфски и германски Григорије, брегалнички Марко, рашко-призренски Теодосиј, западноамерикански Максим, крушевачки Давид, славонски Јован, буеносаирески и јужноамерикански Кирил, захумско-херцеговачки  Димитриј, ваљевски Исихиј, диоклијски и избран будимљанско-никшићки Методије, ремезијански Стефан и хвостански Јустин.

По завршетокот на Литургијата, беседеше Патријархот српски г.г. Порфириј, додека одлуката на Светиот Архијерејски Собор на Српската Православна Црква за изборот на Владиката Методиј за Епископ на Епархијата будимљанско-никшичка ја прочите Митрополитот дабробосански г. Хризостом. Потоа Неговата Светост го воведе Епископот Методиј во тронот на Епископите будимљанско-никшички.

Извор: http://spc.rs/sr/ustolichen_episkop_budimljanskonikshitshki_metodije


рубрика: вести

19.09.2021

На 18 Септември, во соборниот храм „Свети Архангел Михаил“, во Белград, Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше со чинот наречение на преподобниот архимандрит Дамаскин, избраниот Епископ мохачки, викар на Епископот бачки.

Утредента, на 19 Септември, на свечената Архиерејска Литургија во храмот „Свети Сава“, во Белград, беше извршено ракополагањето во епископски чин.

На Претстоителот на Српската Православна Црква му сослужуваа Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и Преосвештените Епископи будимски Лукијан, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомиј, шумадијски Јован, зворничко-тузлански Фотије, милешевски Атанасиј, диселдорфски и германски Григориј, брегалнички Марко, рашко-призренски Теодосиј, горњокарловачки Герасим, крушевачки Давид, бихачко-петровачки Сергиј, нишки Арсениј, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, захумско-херцеговачки Димитриј, моравички Антоније, ремезијански Стефан, диоклиски и избран будимљанско-никшићки Методије, топлички Јеротеј, хвостански Јустин, и вомировените Епископи: зворничко-тузлански Василиј, канадски Георгиј и средноевропски Константин.


рубрика: архиепископ\Другите за Архиепископот

ЖИВИ МУЧЕНИК

 

Ми смо навикли

само о мртвима певати,

чувајући се сујете,

ал’ понекад се мора

и живима стих

изрећи,

који ће стога,

као суза из ока

потећи

 

О нашем блажњејшем

Јовану би да певамо,

Охридском и Скопском,

који десет година у

Идризову проведе,

јединство Цркве

сведочећи

 

У наше време

такво шта да постоји?

Да, да, ко хоће

живог мученика

данас да види -

Битољ, манастир

Светог Златоуста,

слободно иди

 

И тамо ћеш

мученика срести,

блажењејшег Јована,

благога лика,

древних мученика

слика,

а он, гле чуда,

за богословље пострада,

да је за шта земаљско,

ни по јада

 

Његова кривица,

на челу исписана,

за саборност пострада,

да, јединство, јер је

Црква једно тело

Живога Бога

- Оваплоћенога

 

Утешимо се браћо

подвигом живог

мученика,

блажењејшег Јована,

да Бог и нама

да дана,

да меру страдања

његовог достигнемо

 

Извор: Епархија зворничко-тузланска


рубрика: вести

12.09.2021

На 11 Септември, во соборниот храм „Свети Архангел Михаил“, во Белград, Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше со чинот наречение на преподобниот архимандрит Јустин, избраниот Епископ хвостански.

На 12 Септември, на свечената Архиерејска Литургија во храмот „Свети Сава“, во Белград, беше извршено ракополагањето во епископски чин.

На Литургијата началствуваше Патријархот српски г.г. Порфириј, во сослужение со Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, и Преосвештените Епископи: сремски Василије, банатски Никанор, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомиј, шумадиски Јован, зворничко-тузлански Фотиј, милешевски Атанасиј, нишки Арсениј, буеносајреско-јужноамерички Кирил, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, моравички Антониј, стобиски Давид, ремезијански Стефан, диоклијски и избраниот будимљанско-никшички Методиј, топлички Јеротеј, вомировените  Епископи канадски Георгиј и средноевропски Константин, со избраните Епископи мохачки Дамаскин, марчански Сава и хумски Јован; многубројно свештенство и свештеномонаштво.

На крајот на службата поучно слово кон новоракоположениот Епископ г. Јустин изрече Неговата Светост Патријархот г.г. Порфириј, а потоа и Епископот хвостански Јустин се обрати со пригодна беседа.

Извор: http://spc.rs/sr/hirotonija_episkopa_hvostanskog_justina_jeremitsha_vikara_patrijarha_srpskog


рубрика: вести

05.09.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј, на 5 Септември 2021 год., во сослужување со Преосвештените Архиереји, избраниот Митрополит црногорско-приморски г. Јоаникиј и крушевачкиот г. Давид, член на Светиот Архиерејски Синод на Српската Православна Црква, началствуваше на Светата Архиерејска Литургија во Цетињскиот манастир.

Во таа прилика Патријархот српски г.г. Порфириј ја спроведе одлуката на Светиот Архиерејски Собор на Српската Православна Црква и го востоличи новоизбраниот Митрополит црногорско-приморски г. Јоаникиј во древниот свештен трон на црногорско-приморските Митрополити.

По востоличувањето, Патријархот г.г. Порфириј и Митрополитот г. Јоаникиј пристигнаа во Соборниот храм на Христовото Воскресение во Подгорица, кадешто претходно беше отслужена Света Архијерејска Литургија на која началствуваше Архиепископот катарски г. Макариј од Јерусалимската Патријаршија во сослужување на многубројни Архијереи од повеќе помесни православни Цркви: Руската Православна Црква, Украинската Православна Црква, Бугарската Патријаршија, Полската Православна Црква, Православната Црква на Чешките и Словачки земји, Српската Православна Црква и Православната Охридска Архиепископија.

На Литургијата беше молитвено присутен Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, а сослужуваа Преосвештените Епископи полошко-кумановскиот г. Јоаким и брегалничкиот г. Марко.

 

Повеќе на следните врски:

http://spc.rs/sr/ustolichen_mitropolit_crnogorskoprimorski_g_joanikije

https://mitropolija.com/2021/09/05/patrijarh-i-mitropolit-u-podgorici-danas-se-raduje-citava-crkva-pravoslavna-i-nebeska-i-zemaljska/

https://mitropolija.com/2021/09/05/mitropolit-joanikije-svecano-ustolicen-u-tron-svetog-petra-cetinjskog-jevandjelje-hristovo-ce-biti-temelj-svega-sto-cu-raditi-i-graditi/


рубрика: вести

29.08.2021

Во 10-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

На беседата по прочитаната евангелска перикопа рече дека верата за која Христос ги прекорува десетте апостоли кои останале во подножјето на планината Тавор додека тој на врвот на планината се преобразувал пред двајца од дванаесетте апостоли, дека ја немаат ниту колку синапово зрно, е директната врска која човекот ја остварува со Бога. Колку е верата во Бога поголема, толку повеќе и подлабоко Господ дејствува преку тие луѓе.


рубрика: вести

28.08.2021

На празникот Успение на Пресвета Богородица, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во манастирот Успение на Пресвета Богородица во Прилеп.

Во неговото слово на празникот, тој рече дека Богородица е мајка на целиот човечки род зашто Христос како Бог е во секој човек. Ако Богородица го раѓа Бога во тело, ги раѓа сите во кои е присутен Христос како Бог. Затоа не остави Господ нејзиното тело, кое му даде живот како човек, да вкуси распаѓање, туку веднаш по нејзиното заспивање ја пресели со тело во рајот.

Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким служеше во параклисот посветен на Успението Богородично во Охрид.

Преосвештениот Епископ брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко служеше во Штип.

Преосвештениот Епископ стобиски и Местобљустител струмички г. Давид служеше во манастирот Успение Богородично, во Скопје.

© православна охридска архиепископија 2004-2021