Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

1000 години Охридска Архиепископија

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на јубилејот 1000 години Охридска Архиепископија

1100 години Свети Климент Охридски

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на 1100 години од блаженото упокоение на Свети Климент Охридски


RSS  rss
YouTube  YouTube


рубрика: вести

28.11.2021

Неговото Високопреосвештенство Митрополитот борисполски и броварски г. Антониј од самостојната Украинска Православна Црква (Московска Патријаршија), при неговата посета на Православната Охридска Архиепископија, даде интервју за православната телевизија ТВ Храм.

Ова интервју, кое го водеше протоѓаконот Младен Ковачевиќ, во продолжение го пренесуваме во целост.


рубрика: архиепископ\интервјуа

27.11.2021

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован даде интервју за православната телевизија ТВ Храм. Разговорот, на актуелни теми, го водеше г. Слободан Стојковиќ.

Во продолжение, во целост го пренесуваме ова интервју.


рубрика: вести

26.11.2021

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован торжествено го прослави својот именден, празникот на светиот Јован Златоуст, кој е истовремено и слава на Ставропигијалниот манастир „Св. Јован Златоуст“, во Нижеполе, Битола.

Прославата започна со сеноќно бдение на кое началствуваше Неговото Високопреосвештенство Митрополитот борисполски и броварски г. Антониј од самостојната Украинска Православна Црква при Московската Патријаршија, во молитвено присуство на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, Нивните Преосвештенства Епископите: брегалничкиот и Местобљустител битолски г. Марко, стобискиот и Местобљустител струмички г. Давид и марчанскиот г. Сава како претставник на Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј.

На светата Архиерејска Литургија началствуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски г.г. Јован, во сослужение на Митрополитот борисполски г. Антониј, Епископите: брегалничкиот г. Марко, стобискиот г. Давид, марчанскиот г. Сава, како и свештенослужители од различни епархии на Украинската Православна Црква, Српската Православна Црква и Православната Охридска Архиепископија.

После прочитаното Евангелие, беседеше Епископот марчански Сава, кои во име на Патријархот српски Порфириј му го честиташе именденот на Архиепископот охридски Јован.

После молитвата за коливото, свое поздравно слово се обрати Архиепископот охридски г.г. Јован (обраќањето можете да го прочитате на следниов линк), а потоа со честитање на именденот се обрати и Митрополитот борисполски г. Антониј.

Митрополитот борисполски Антониј го прочита и писмото на Митрополитот киевски и на цела Украина г. Онуфриј со кое тој му го честита именденот на Архиепископот охридски Јован, а самиот го изрази задоволството што сослужувал со Архиепископот охридски Јован, кого го нарече “жива легенда на Соборната Црква”.

На сеноќното бдение пееше хорот „Пријателите на Кареја“ од Белград.

После бдението за сите присутни беше подготвена трпеза.


рубрика: архиепископ\омилии

→ Русски

Ваше Високопреосвештенство, Митрополите борисполски и бороварски г. Антониј, Епископе марчански г. Сава, викаре на Неговата Светост, Патријархот српски г.г. Порфириј, Епископе брегалнички г. Марко, Епископе стобиски г. Давид, чесни отци, драги браќа и сестри,

денес кога го славиме светителот на кого е посветен овој манастир, Светиот отец наш Јован кој заради дарот за обликување на речта наречен е Златоуст, неизбежно е да си споменеме за единството на Црквата, за кое токму овој свет отец има речено: „Сепак, ништо не може да Го разгневи Бога повеќе од расколот во Црквата и раскинувањето на многу делови на Христовата одежда”[1]. Господ Христос беше распнат за да ни го покаже патот на единсството, прво на единство на секого од нас поединечно со Бога Оца, а потоа единство меѓусебно, на сите оние што постигнале единство со Бога. Невозможно е да се има единство со Бога, а да се нема меѓусебно единство, зашто Бог е еден, па ако постигнеме единство со Него, не е возможно да немаме меѓусебно единство.

Ако пак ни се случи нам кои се сремиме да имаме единство со Бога, зашто само тоа единство нѐ спасува, да немаме единство меѓусебно, тогаш некој не ја разбрал пораката од Евангелието „сите да бидат едно”[2]. Ако ние Епископите кои сме најповикани од сите да го чуваме единството на Црквата, не се грижиме за тоа единство, тогаш сигурно е дека најголемата осуда ќе падне на нас, ниту на политичарите, а уште помалку на народот. Политичарите се ползуваат со старото упатство: „раздели па владеј”, но ние како црковни луѓе се држиме за евангелската порака: „единството е спасение”.

Не може да има Ваше Високопреосвештенство, Ваши Преосвештенства две Цркви, зашто ако има две, тогаш има и повеќе, а ако има повеќе Цркви кои не се во меѓусебно единство, тогаш која од нив е Божјата Црква, бидејќи еден е Бог и едно е Неговото тело – Црквата? Така сме примиле од нашите претходници, така треба да се трудиме да предадеме на нашите наследници.

Затоа Ви се восхитуваме Вам Ваше Високопреосвештенство и на целата Украинска Православна Црква што нѐ толерирате нас кои сослужуваме со оние православни Цркви со кои Украинската Православна Црква не сослужува заради познати причини. Ние тоа го правиме заради икономија на Црквата, која Црквата како предание, но и како начин на постоење ја носи со векови, а во очекување дека со тоа средство ќе се излечат и најлутите рани каква што е раната на расколот.

Ние овде сеуште живееме со последиците од расколот кој уште од пред неколку децении го направи Македонската Православна Црква. Тој раскол  беше направен преку преголемото влијание на политиката во Црквата, но Вие Ваше Високреосвештенство и целата Украинска Православна Црква не подлегнавте на политичките притисоци кои на сите ни е познато дека ги имаше многу и останавте да го сведочите единството на Црквата, како пример за тоа како се постапува кога најсветото нешто, за кое токму ние Епископите сме најзадолжени да го чуваме, повеќе од зеницата на окото, е загрозено. Во некои од земјите кои претходно беа господарени од  комунистичкиот режим, како што е вашата и нашата земја, властите сеуште мислат дека Црквата треба да им е послушна и дека тие треба да управуваат и со Неа.

Додуша такви желби од страна на владетелите, да управуваат со Црквата постоеле и порано, но или владетелите повеќе си ја познавале верата и мерата на односот кон Црквата, или Црквата била похрабра пред владетелите. Вие и Вашата Црква, Ваше Високопреосвештенство, на сите во оваа наша современост им покажавте како се брани Црквата од налудничавите напади на дневнополитичките интереси, а за таа лекција Ви благодариме од името на канонската Црква во нашата татковина.

Му благодариме и на Неговото Преосвештенство, Епископот марчански г. Сава, викар на Неговата Светост, Патријархот српски г.г. Порфириј, што нѐ посети и ни го донесе благословот на Патријархот. Ваше Преосвештенство, Вие не го штедевте својот труд и напор, покрај големите задолженија кои ги имате како секретар на Неговата Светост, да дојдете оддалеку, дури од Белград, за да ја направите уште посвечена оваа наша свеченост.

Им благодарам и на Епископите од Охридската Архиепископија, Преосвештениот брегалнички Марко и стобискиот Давид. Тие редовно секоја година на денот на Св. Јован Златоуст доаѓаат да го чествуваме заедно мојот именден, без покана како што е традиција на овие наши простори, но не и ненајавени, како што пак прилега за Епископи. За тоа и за сето она кое го поднесоа, особено во годините додека бев во затвор, искрено им благодарам.

Ги поздравувам чесните отци кои се собраа од различни страни на овој ден да ја поделиме радоста на празников, свесни за тоа дека во Црквата сѐ она што се дели не станува помало туку достаточно за секого.

Особено ѝ благодарам на настојателката на  оваа света обител монахињата Магдалина со нејзиното сестринство, кои трудољубиво се погрижија за благоукрасувањето на оваа свеченост.

Не можам да не ги поздравам певците кои ѝ дадоа посебно умиление на богослужбата, а на крај, но не како помалку важен, туку како конститутивен елемент на Црквата Божја му благодарам на овде собраниот народ Божји, кој се собра да го прослави Светиот Јован Златоуст, но исто така и да учествува во именденската прослава на својот Архиепископ.

Ваше Високопреосвештенство, Вие денес славите 15 години од хиротонија во епископски чин. Тоа нас уште повеќе нѐ задолжува да Ви благодариме што овој мал јубилеј го споделувате со нас. Нека Ви се множат годините на архиерејска служба и би Ве замолиле од сите нас да го примите овој скромен дар: икона на охридските светители.

Господ Кој Е наш патеводител, по застапништвата на Светиот Отец наш Јован, Архиепископот константинополски Златоуст да биде со сите вас!

Архиепископ и Митрополит
+Охридски и Скопски Јован


[1] @Upovmnhma eij\" th;n pro;\" !Efesivou\" ejpistolh;n eij\" oJmiliva\" KD!, PG. 62, 85.

[2] Јован 17,21.


рубрика: вести

22.11.2021

На денот кога Православната Црква го чествува споменот на светиот Нектариј Пентаполски, егинскиот Чудотворец, небесниот покровител на параклисот Свети Нектариј Егински, во Скопје, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован богослужеше во овој параклис.

На навечерието на празникот беше отслужена празнична Вечерна служба, а на самиот ден на празникот, Архиепископот Јован служеше Божествена Литургија. По прочитаното Евангелие, Неговото Блаженство му се обрати на насобраниот народ со вдахновена беседа, а на крајот на Литургијата беше благословено коливо.

Во својата проповед, Архиепископот нагласи дека иако луѓето од светот сакаат да водат удобен и безгрижен живот, тоа не ни е полезно. Напротив, животот со потешкотии е она што го прави духовниот човек поискусен и поцврст во верата, како што и најживописно се покажува во примерот на Светиот Нектариј кој станал свет преку трпењето на неправдите и потешкотиите.


рубрика: вести

21.11.2021

На празникот на Св. архангел Михаил и останатите небесни сили, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

Во неговата празнична беседа истакна дека православната теологија прави разлика меѓу глаголите: стварам и создавам. Стварањето е „ни од што”, додека создавањето е од предпосточка материја. Светот е створен, но човекот е создаден. Пред човекот, но исто така создадени се ангелите и демоните. Ниту еден од нив, ниту ангелите, но ниту демоните не се створени „ни од што”. Но, едните се утврдиле во доброто, другите во злото.


рубрика: вести

14.11.2021

Во 21-вата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

Во толкувањето на евангелската перикопа рече дека ниту е грев да се биде сиромав како Лазар, ниту пак сиромаштвото само по себе е добродетел, како што исто така не е грев да се биде богат, но уште помалку тоа само по себе е добродетел. Грев и кај сиромавиот и кај богатиот е ненаситноста, која кај сиромавиот поттикнува завист, а кај богатиот, ненаситноста како смисла на животот поттикнува уживање.


рубрика: вести

07.11.2021

Во 20-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г.  Јован служеше проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

Во проповедта по прочитаната евангелска перикопа кажа дека повеќето вистини во Евангелието се кажани во метафора, но токму тоа ги прави тие вистини современи и приемчиви на временско растојание од многу векови откако се објавени. Со сознанијата кои денес му се познати на човештвото,  необјасниво би било како е можно демонот да влегува во човекот ако на таков начин се прекршува законот за постоење на две различни тела на едно место во исто време. Но, ако оваа евангелска перикопа се толкува метафорично, современите сознанија за честиците можат да ни објаснат како демоните, но и ангелите можат да бидат присутни и да учествуваат во дејствата на другите створени битија.


рубрика: вести

01.11.2021

Во манастирот „Свети Прохор Пчински“, во врањската Епископија, кадешто се наоѓаат чудотворните и мироточиви мошти на Светиот Прохор Пчински, денес, со свечена Архиерејска Литургија, беше прославен празникот на овој голем светител.

На Литургијата началствуваше Неговото Преосвештенство Епископот врањски г. Пахомиј, во сослужение на Преосвештениот Епископ брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот нишки г. Арсениј.

На крајот од Литургијата беше направена и свечена литија, во продолжение беше организирана и програма од областа на културата, а потоа братството на манастирот за сите присутни приреди трпеза.


рубрика: вести

31.10.2021

Во 19-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

24.10.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј, и, имајќи предвид дека научниот собир се одржува во Скопје, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован го поздравија почетокот на работата на научниот собир „Кралот Милутин и добата на Палеолозите: историја, книжевност, културно наследство“, којшто по својот формат се вбројува во досега најрелевантините научни собири одржани на споменатата тема.

Архиепископот охридски г.г. Јован, исто така, своето поздравно обраќање го изрече на македонски јазик.

Следствено, груба невистина и дезинформација на домашната јавност е неодамнешното соопштение на Институтот за историја дека на научниот собир „ќе отсуствува македонскиот јазик“.


рубрика: вести

24.10.2021

Во 18-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит Јован присуствуваше и проповедаше на Литургијата во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

17.10.2021

Во 17-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

08.10.2021

На денот кога Светата Православна Црква го празнува споменот на Св. Сергиј Радонешки, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше на Архиерејската Литургија во Троице-Сергиевата Лавра, во Москва, каде што се наоѓаат моштите на овој голем светител на Руската Православна Црква.

На Литургијата во Успенскиот храм на лаврата началствуваше патријаршискиот намесник на Московската Митрополија, Митрополитот крутицки и коломенски г. Павел. Покрај Архиепископот Јован, нему му сослужуваа и Митрополитот кургански и белоезерски г. Даниил, Епископот одинцоводски и красногорски г. Тома, претставникот на Српскиот Патријарх при Рускиот Патријарх Епископот моравички г. Антониј, Епископот истрински г. Серафим, претставникот на Православната Црква на Чешките земји и Словачка при Рускиот Патријарх архимандритот Серафим, претставникот на Православната Црква во Америка при Рускиот Патријарх протојерејот Даниил и бројно свештенство.

Празничниот молебен на плоштадот на Лаврата го служеше Митрополитот Павел.

После празничните богослужби во Лаврата беше прочитано поздравното послание на Неговата Светост Патријархот руски г.г. Кирил.


рубрика: вести

03.10.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше на 3 Октомври 2021 година во Соборниот храм Свети Сава во Белград со светата архијерејска Литургија и со свечениот чин на хиротонија на избраниот и наречен високодостоен архимандрит Сава (Бундало) во чин на Епископ марчански, викар на српскиот Патријарх.

На Неговата Светост Патријархот г.г. Порфириј му сослужуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, заедно со Архиепископот мадавски г. Аристовул од Ерусалимската Патријаршија, Митрополитот црногорско-приморски г. Јоаникиј и Преосвештените Епископи: будимски Лукијан, банатски Никанор, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомије, шумадијски Јован, браничевски Игнатиј, зворничко-тузлански Фотије, милешевски Атанасиј, горњокарловачки Герасим, крушевачки Давид, славонски Јован, бихачко-петровачки Сергије, тимочки Иларион, нишки Арсениј, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, будимљанско-никшички Методиј, захумско-херцеговачки Димитриј, моравички Антониј, стобиски Давид, ремезијански Стефан, топлички Јеротеј, хвостански Јустин и мохачки Дамаскин.

Извор: spc.rs


рубрика: архиепископ\статии

Приложениот текст е објавен како „Тема на неделата“ во белградскиот дневен весник „Политика“, на 27 Септември 2021 година.

Православни хришћани више се ослањају на цркву која је вечна него на нестабилност држава, и ту гоњења и употреба силе од стране оних којих имају моћ да употребе силу ништа не помажу

Природа цркве је надстраначка и наднационална. Она има задатак да спасава галаксије, али и још више од тога, да спасава читаву створену природу, која је створена управо од Бога. Ако би се неко питао од кога црква треба да спасава створену природу, одговорили бисмо сагласно предању: од смрти и распадљивости. А ако се неко још дубље пита, а зашто сам Створитељ не спасава своју творевину, одговорили бисмо да управо он спасава творевину, али преко цркве с којом се поистовећује.

Тако црква уводи у вечни живот и у вечно постојање, а он (Христос Бог) постаје и остаје глава цркве и нема цркве без њега. Свако друго удруживање људи на политичкој или социјалној равни без Бога није априори и црква, али та удружења и не покушавају да понуде оно што једино црква нуди, а то је смрт смрти и вечни живот.

Црква је једна, света, саборна и апостолска. То је њена основна дефиниција, ако се уопште може дефинисати. Дакле, једна је по истинском исповедању Бога, једна је по структури, једна као тело Христово, другим речима, једна за читаву створену природу. И поред тога што је њена јурисдикција раздељена на помесне цркве, она је један и једини организам тела Христовог.

Зато је апостол Павле још у првом веку записао да у цркви нема „Јелина ни Јудеја”. Тиме показује да је у развоју човечанства човек стекао мноштво идентитета који сапостоје у њему, али да је за спасење и живот вечни пресудан само један идентитет, а то је хришћански. Црква не укида друге идентитете, као што је рецимо национални, али и не оставља да тај идентитет доминира над црквеним.

Ово је једна од најважнијих поука веронауке, после поуке о Богу као Тројици и Христу као Спаситељу коју треба да савлада православни хришћанин да би могао да се назове уцрковљеним хришћанином.

Управо зато границе цркве не поклапају се увек с границама држава. Јурисдикција неке цркве може бити распрострањена у више држава, као што има примера да у једној држави црквену јурисдикцију имају две или више цркава.

Недавно је наш патријарх Порфирије говорећи у Загребу управо о овоме рекао: „Ми нећемо хтети да поистовећујемо цркву с било којом државом, а камоли са било којом партијом, и чинићемо све свим силама, духовним, расположивим, да не дозволимо да нама било ко манипулише.” Црква има дужу историју од многих држава које постоје у нашој савремености. Државе настају и пропадају, а једино црква, по обећању Христовом, у које доследно верују хришћани, остаће до краја света и века.

Управо се зато православни хришћани више ослањају на цркву која је вечна, него на нестабилност држава. И ту гоњења и употреба силе од стране оних који имају моћ да употребе силу ништа не помажу. То је много пута доказано у историји цркве, али доказано је и у нашој савремености, кроз догађаје у Црној Гори и Републици Северној Македонији.

Ближе познајем догађаје у Републици Северној Македонији и зато бих се више осврнуо на њих. Ударати силом на цркву показује не само неверовање црквеном учењу него и велико неискуство и непознавање историјских победа цркве. Црква не враћа силом на силу, али увек побеђује, чак и највеће силе у овоме свету. Њена предност је у времену, зато што је дејство цркве усмерено ка вечности, а овосветске силе, међу којима је и моћ држава, усмерене су само према садашњости, евентуално неколико деценија према будућности.

У Северној Македонији држава је брутално ударила на цркву, можда је добила битку, али је изгубила рат. Мене је, конкретно, држава затварала много пута (шест) и тиме као да је добила битку, уништено ми је здравље и не могу да функционишем као раније, али изгубили су рат јер Православна охридска архиепископија не само што је опстојала већ је постала угледна црква и пример за то како треба црква да се организује у нашој савремености. Озбиљност неке цркве показује се кроз спремност за сведочење (мучеништво). Исто је тако било кроз историју цркве, исто је и данас, почевши од Украјине до Северне Македоније и Црне Горе.

Људи у државним властима који добро познају како општу тако и црквену историју добро знају да се треба клонити борбе са црквом, али нажалост, поједини владари, поготово у неким државама где је већином православно становништво, сматрају да црква треба да буде потчињена њима. Као да нису извукли никакву поуку из скорије прошлости кад је то покушано у бившем Совјетском Савезу, а затим скоро од свих држава које су покушале да уведу комунистичку идеологију. И сви су изгубили рат са црквом. Данас се комунизам поистовећује са атеизмом, што вероватно и није сасвим тачно јер сама по себи та идеологија и не мора да буде црквоборна, али нажалост, људи који су сматрали да је свет настао у 20. веку почели су борбу са црквом. Таквих људи имамо и данас, који сматрају да ће цркву лакше да потчине ако је она на мањој територији, раздељена, па још и посвађана.

Зато је врло важно да се црква одупре таквој свести управо правим, православним учењем да је она једна, недељива по природи, али може, а и не мора, административно да буде подељена према државним границама на аутокефалне цркве.

Архиепископ и Митрополит
+ Охридски и Скопски Јован

Извор: Политика.рс


рубрика: вести

27.09.2021

На празникот Воздвижение на Чесниот крст, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

26.09.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше на светата архијерејска Литургија во манастирот Ѓурѓеви Ступови, и во таа пригода, во тронот на Епископите будимљанско-никшички го воведе Неговото Преосвештенство г. Методиј.

На Претстоителот на Српската Православна Црква му сослужуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, Високопреосвештените Митрополити дабробосанскиот г. Хризостом и црногорско-приморскиот г. Јоаникиј, како и Преосвештените Епископи: жички Јустин, шумадиски Јован, милешевски Атанасиј, дизелдорфски и германски Григорије, брегалнички Марко, рашко-призренски Теодосиј, западноамерикански Максим, крушевачки Давид, славонски Јован, буеносаирески и јужноамерикански Кирил, захумско-херцеговачки  Димитриј, ваљевски Исихиј, диоклијски и избран будимљанско-никшићки Методије, ремезијански Стефан и хвостански Јустин.

По завршетокот на Литургијата, беседеше Патријархот српски г.г. Порфириј, додека одлуката на Светиот Архијерејски Собор на Српската Православна Црква за изборот на Владиката Методиј за Епископ на Епархијата будимљанско-никшичка ја прочите Митрополитот дабробосански г. Хризостом. Потоа Неговата Светост го воведе Епископот Методиј во тронот на Епископите будимљанско-никшички.

Извор: http://spc.rs/sr/ustolichen_episkop_budimljanskonikshitshki_metodije


рубрика: вести

19.09.2021

На 18 Септември, во соборниот храм „Свети Архангел Михаил“, во Белград, Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше со чинот наречение на преподобниот архимандрит Дамаскин, избраниот Епископ мохачки, викар на Епископот бачки.

Утредента, на 19 Септември, на свечената Архиерејска Литургија во храмот „Свети Сава“, во Белград, беше извршено ракополагањето во епископски чин.

На Претстоителот на Српската Православна Црква му сослужуваа Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и Преосвештените Епископи будимски Лукијан, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомиј, шумадијски Јован, зворничко-тузлански Фотије, милешевски Атанасиј, диселдорфски и германски Григориј, брегалнички Марко, рашко-призренски Теодосиј, горњокарловачки Герасим, крушевачки Давид, бихачко-петровачки Сергиј, нишки Арсениј, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, захумско-херцеговачки Димитриј, моравички Антоније, ремезијански Стефан, диоклиски и избран будимљанско-никшићки Методије, топлички Јеротеј, хвостански Јустин, и вомировените Епископи: зворничко-тузлански Василиј, канадски Георгиј и средноевропски Константин.


рубрика: архиепископ\Другите за Архиепископот

ЖИВИ МУЧЕНИК

 

Ми смо навикли

само о мртвима певати,

чувајући се сујете,

ал’ понекад се мора

и живима стих

изрећи,

који ће стога,

као суза из ока

потећи

 

О нашем блажњејшем

Јовану би да певамо,

Охридском и Скопском,

који десет година у

Идризову проведе,

јединство Цркве

сведочећи

 

У наше време

такво шта да постоји?

Да, да, ко хоће

живог мученика

данас да види -

Битољ, манастир

Светог Златоуста,

слободно иди

 

И тамо ћеш

мученика срести,

блажењејшег Јована,

благога лика,

древних мученика

слика,

а он, гле чуда,

за богословље пострада,

да је за шта земаљско,

ни по јада

 

Његова кривица,

на челу исписана,

за саборност пострада,

да, јединство, јер је

Црква једно тело

Живога Бога

- Оваплоћенога

 

Утешимо се браћо

подвигом живог

мученика,

блажењејшег Јована,

да Бог и нама

да дана,

да меру страдања

његовог достигнемо

 

Извор: Епархија зворничко-тузланска


рубрика: вести

12.09.2021

На 11 Септември, во соборниот храм „Свети Архангел Михаил“, во Белград, Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј началствуваше со чинот наречение на преподобниот архимандрит Јустин, избраниот Епископ хвостански.

На 12 Септември, на свечената Архиерејска Литургија во храмот „Свети Сава“, во Белград, беше извршено ракополагањето во епископски чин.

На Литургијата началствуваше Патријархот српски г.г. Порфириј, во сослужение со Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, и Преосвештените Епископи: сремски Василије, банатски Никанор, бачки Иринеј, британско-скандинавски Доситеј, врањски Пахомиј, шумадиски Јован, зворничко-тузлански Фотиј, милешевски Атанасиј, нишки Арсениј, буеносајреско-јужноамерички Кирил, далматински Никодим, осечкопољски и барањски Херувим, ваљевски Исихиј, моравички Антониј, стобиски Давид, ремезијански Стефан, диоклијски и избраниот будимљанско-никшички Методиј, топлички Јеротеј, вомировените  Епископи канадски Георгиј и средноевропски Константин, со избраните Епископи мохачки Дамаскин, марчански Сава и хумски Јован; многубројно свештенство и свештеномонаштво.

На крајот на службата поучно слово кон новоракоположениот Епископ г. Јустин изрече Неговата Светост Патријархот г.г. Порфириј, а потоа и Епископот хвостански Јустин се обрати со пригодна беседа.

Извор: http://spc.rs/sr/hirotonija_episkopa_hvostanskog_justina_jeremitsha_vikara_patrijarha_srpskog


рубрика: вести

05.09.2021

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Порфириј, на 5 Септември 2021 год., во сослужување со Преосвештените Архиереји, избраниот Митрополит црногорско-приморски г. Јоаникиј и крушевачкиот г. Давид, член на Светиот Архиерејски Синод на Српската Православна Црква, началствуваше на Светата Архиерејска Литургија во Цетињскиот манастир.

Во таа прилика Патријархот српски г.г. Порфириј ја спроведе одлуката на Светиот Архиерејски Собор на Српската Православна Црква и го востоличи новоизбраниот Митрополит црногорско-приморски г. Јоаникиј во древниот свештен трон на црногорско-приморските Митрополити.

По востоличувањето, Патријархот г.г. Порфириј и Митрополитот г. Јоаникиј пристигнаа во Соборниот храм на Христовото Воскресение во Подгорица, кадешто претходно беше отслужена Света Архијерејска Литургија на која началствуваше Архиепископот катарски г. Макариј од Јерусалимската Патријаршија во сослужување на многубројни Архијереи од повеќе помесни православни Цркви: Руската Православна Црква, Украинската Православна Црква, Бугарската Патријаршија, Полската Православна Црква, Православната Црква на Чешките и Словачки земји, Српската Православна Црква и Православната Охридска Архиепископија.

На Литургијата беше молитвено присутен Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, а сослужуваа Преосвештените Епископи полошко-кумановскиот г. Јоаким и брегалничкиот г. Марко.

 

Повеќе на следните врски:

http://spc.rs/sr/ustolichen_mitropolit_crnogorskoprimorski_g_joanikije

https://mitropolija.com/2021/09/05/patrijarh-i-mitropolit-u-podgorici-danas-se-raduje-citava-crkva-pravoslavna-i-nebeska-i-zemaljska/

https://mitropolija.com/2021/09/05/mitropolit-joanikije-svecano-ustolicen-u-tron-svetog-petra-cetinjskog-jevandjelje-hristovo-ce-biti-temelj-svega-sto-cu-raditi-i-graditi/


рубрика: вести

29.08.2021

Во 10-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован присуствуваше на Литургијата и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

На беседата по прочитаната евангелска перикопа рече дека верата за која Христос ги прекорува десетте апостоли кои останале во подножјето на планината Тавор додека тој на врвот на планината се преобразувал пред двајца од дванаесетте апостоли, дека ја немаат ниту колку синапово зрно, е директната врска која човекот ја остварува со Бога. Колку е верата во Бога поголема, толку повеќе и подлабоко Господ дејствува преку тие луѓе.


рубрика: вести

28.08.2021

На празникот Успение на Пресвета Богородица, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во манастирот Успение на Пресвета Богородица во Прилеп.

Во неговото слово на празникот, тој рече дека Богородица е мајка на целиот човечки род зашто Христос како Бог е во секој човек. Ако Богородица го раѓа Бога во тело, ги раѓа сите во кои е присутен Христос како Бог. Затоа не остави Господ нејзиното тело, кое му даде живот како човек, да вкуси распаѓање, туку веднаш по нејзиното заспивање ја пресели со тело во рајот.

Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким служеше во параклисот посветен на Успението Богородично во Охрид.

Преосвештениот Епископ брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко служеше во Штип.

Преосвештениот Епископ стобиски и Местобљустител струмички г. Давид служеше во манастирот Успение Богородично, во Скопје.

© православна охридска архиепископија 2004-2021