Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

1100 години Свети Климент Охридски

Омилија на Архиепископот Јован на прославата на 1100 години од блаженото упокоение на Свети Климент Охридски


RSS  rss
YouTube  YouTube


рубрика: вести

12.08.2018

Во 11-тата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: архиепископ\интервјуа

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован даде интервју за белградскиот дневен весник „Политика“ (08.08.2018). Разговорот со Архиепископот охридски г.г. Јован го водеше новинарката Јелена Чалија. Во продолжение го објавуваме интегралниот текст на интервјуто, коешто Архиепископот охридски г.г. Јован го даде за споменатиот дневен весник.

Не пуштају ме да изађем из земље

Пасош који му је македонска полиција одузела почетком јула још није враћен челнику Охридске архиепископије, а није му дозвољено да пређе границу ни са српском путном исправом

Аутор: Јелена Чалија

У години када обележава мали јубилеј, 20 година од рукоположења у епископски чин, архиепископ охридски Јован (Вранишковски) вероватно је један од ретких православних великодостојника којем је онемогућена слобода кретања. Првом човеку Охридске архиепископије Српске православне цркве македонски државни органи одузели су пасош почетком јула на граничном прелазу Меџитлија и тај документ, како је архиепископ Јован потврдио за „Политику”, још му није враћен. У разговору за наш лист, охридски архиепископ каже да је одмах по добијању решења о одузимању пасоша написао представку председнику суда у Скопљу јер се у решењу Министарства унутрашњих послова позивају на пресуду овог суда која је постала правоснажна 3. јула ове године.

– Том пресудом осуђен сам на једну годину и један месец затвора. Али очигледно да онај ко је припремао решење о одузимању путне исправе није отворио и другу страницу, где јасно пише да се у рок казне урачунава време које сам провео у притвору 2012. и 2013. године, а које је за неколико дана дуже од једне године и једног месеца. Тако да је та казна већ издржана и зато суд није издао решење о одузимању путне исправе...

Али на моје питање зашто онда то ради полиција, добио сам одговор да је то „наређење одозго”. Ко је дао то наређење још нисам открио, али „заклела се земља рају да се сваке тајне знају”. Писао сам о овоме начелнику полиције у Битољу и нисам добио одговор. Пре неки дан сам писао и министру унутрашњих послова Републике Македоније, али још нисам добио одговор. Најчудније је, заправо, то што ме не пуштају да изађем из земље ни са српским пасошем који поседујем. Да бих изашао са тим пасошем треба да одјавим своје боравиште у Републици Македонији. Можда им је то и циљ, али не верујем да ће успети. У сваком случају, држава се брука по ко зна који пут тиме што дискриминише оне који не припадају расколничкој МПЦ – каже архиепископ охридски Јован.

Македонски државни органи, и поред пресуде Европског суда за људска права, још нису регистровали Православну охридску архиепископију као верску заједницу, а пресудом је одређено и да треба да исплате 9.500 евра одштете. Да ли државни органи поступају по пресуди?

Да је до саме власти, она сигурно још дуго не би регистровала Православну охридску архиепископију. Но, на велику срећу, по правоснажности поменуте пресуде све мање је до њих, и о испуњењу пресуда Европског суда за људска права рачуна води комисија Европског савета. Зато је биро при македонској влади журио да нам исплати одштету и није се сагласио да она буде исплаћена тек кад се региструјемо и добијемо право да имамо сопствени жиро-рачун. У јуну смо поднели захтев Основном суду Скопље 2, који је надлежан за регистрацију верских заједница, да испуни пресуду суда у Стразбуру. Не тражимо дакле нову регистрацију, него само да испуне пресуду коју су обавезни да испуне. Прошло је два месеца, немамо одговора, али после ових летњих одмора ваљда ће морати некако да одлуче. Што се тиче власти у Републици Македонији, научили смо да према њима будемо доста неповерљиви.

Као нерегистрована верска заједница, где тренутно обављате богослужења?

Што се тога тиче, наша архиепископија је у врло тешким условима. У 21. веку, у земљи где се хришћанство појавило у првим вековима после Христа, данас, у канонској цркви служи се у приватним становима, подрумима и пословним халама, што звучи заиста несхватљиво. А још је несхватљивије како политичари не схватају колико је то понижавајуће за саму државу. Наше је скромно мишљење да је та држава дошла у тако незавидан међународни положај управо зато што је деградирала себе кад је о верским слободама реч. Не може, па чак и не сме да има поштовање нека држава на међународном плану, а да притом не поштује верску слободу сваког човека. А Република Македонија осуђена је од Европског суда за људска права управо због тога што не поштује верске слободе.

О потреби да буде решен статус непризнате македонске православне цркве говорио је патријарх Вартоломеј, који је позвао сестринске цркве да приме МПЦ у канонско јединство. Раније је и Бугарска православна црква била „увучена” у решавање питања канонског статуса МПЦ. Како ви гледате на то?

Не могу да се сетим да је васељенски патријарх Вартоломеј икад позвао сестринске цркве да приме МПЦ у канонско јединство. Његовој свесветости добро је познато да је томосом из 1920. године, који је Српској православној цркви издала управо Васељенска патријаршија, престала њена јурисдикција на територији данашње Македоније. СПЦ је 2005. године издала томос да се Црква на просторима данашње Македоније, а то је Православна охридска архиепископија, управља аутономно у границама јурисдикције СПЦ. Уколико неко наруши тај, бар сто година успостављени канонски поредак, па нека је то и Његова свесветост ког ми, бар из СПЦ, много поштујемо и ценимо, неће остати само са минорним последицама по поредак читаве Православне цркве. Не мислим да ће ико више насести на политичке притиске као што је насела и Бугарска православна црква, а да при томе није свестан да ће то имати последице управо на све цркве, али свакако и на њу.

Православна охридска архиепископија у септембру ће обележити 1.000 година од оснивања. Како се припремате за ту свечаност?

Свети архијерејски синод Православне охридске архиепископије прогласио је ову годину за јубиларну, а наш предлог био је усвојен и од Светог архијерејског сабора Српске православне цркве. На ову велику свечаност позван је да председава Његова светост патријарх српски Иринеј. Позвани су многи архијереји СПЦ, не сви, јер је познато да ми немамо услова за то, али позвани су и представници других православних патријаршија и аутокефалних цркава. Надамо се да ће се већина позваних одазвати и својим присуством увеличати прославу.

Извор: www.politika.rs/scc/clanak/408866/Не-пуштају-ме-да-изађем-из-земље


рубрика: свет архиерејски синод\соопштенија

Светиот Архиерејски Синод на Православната Охридска Архиепископија определи донациите за прославата на 1000 години од основањето на Охридската Архиепископија, којашто е закажана за 30 Септември 2018 г., да може да се уплатуваат на:

жиро сметка бр. 210-5015983812-78, во Тутунска банка,

(цел на дознака: донација за прослава 1000 години од основање на Охридската Архиепископија),

во сопственост на Неговото Преосвештенство, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко (Кимев).

Во недостаток на можности да има своја жиро сметка, бидејќи сѐ уште не е регистрирана како правно лице, на истата сметка и Бирото за застапување на Република Македонија пред Европскиот суд за човекови права, при Владата на Р. Македонија, ја исплати оштетата од 9500 евра, која им ја наложи споменатиот суд, откако Р. Македонија го изгуби спорот против Православната Охридска Архиепископија пред овој суд.

Од канцеларијата на Светиот Архиерејски Синод
на Православната Охридска Архиепископија


рубрика: вести

05.08.2018

Во десеттата недела по Педесетница, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

04.08.2018

На денот на споменот на светата мироносица и рамноапостолна Марија Магдалина, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст, во Битола.

На овој ден, својот именден го слави настојателката на Ставропигијалниот манастир, Магдалина монахиња.


рубрика: вести

02.08.2018

На денот на споменот на Св. пророк Илија Тесвитјанин, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

29.07.2018

Во неделата, на 29 јули, кога Православната Црква ги празнува светите отци на шесте Вселенски собори, со благослов и во сослужение на Епископот крушевачки г. Давид, Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко изврши големо осветување на храм во селото Глободер, во близина на градот Крушевац, Р. Србија.

На светата Литургија што следеше по осветувањето на храмот, посветен на Преображението Христово, началствуваше Епископот г. Марко во сослужение на Епископот домаќин и повеќе свештенослужители од крушевачката Епископија.

Во вдахновената беседа по прочитаното Евангелие, Епископот брегалнички г. Марко им го честиташе осветувањето на храмот на сите присутни, пренесувајќи им ги поздравите и од Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г Јован.

На крајот од Литургијата, Епископот г. Давид, со одбрани зборови возврати на честитките и поздравите и беа доделени ордени и благодарници на сите ктитори на новоосветениот храм.


рубрика: вести

29.07.2018

Во неделата на Светите Отци од шесте Вселенски Собори, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.


рубрика: вести

22.07.2018

Со црковно благолепие, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, ја прослави 20-годишнината од хиротонијата во епископски чин. Во црковното единство, кое се пројавува во соборноста на Литургијата, со него славеше и полнотата на Црквата.

По повод споменатиот јубилеј, на светата, Архиерејска, соборна Литургија во Ставропигијалниот манастир „Свети Јован Златоуст“, Нижеполе, Битола, началствуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован. Нему му сослужуваа Нивните преосвештенства, Епископите: пожаревачко-браничевскиот г. Игнатиј, полошко-кумановскиот и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, брегалничкиот и Местобљустител битолски г. Марко, стобискиот и Местобљустител струмички г. Давид, како и повеќемина презвитери и ѓакони од различни епископии. Молитвено учество зеде и броен народ, кој се беше собрал за да му го честита јубилејот на својот Архипастир.

На Литургија пееја псалтите од хорот „Пријателите на Кареа“, кои негуваат светогорско пеење под раководство на протопсалтот Владимир Симиќ од Белград.

После прочитаното Евангелие, со беседа се обрати Епископот пожаревачко-браничевскиот г. Игнатиј, кој му ја изрази својата радост на Архиепископот охридски г.г. Јован заради тоа што е дел од еден ваков значаен настан и срдечно му го честиташе 20-годишниот јубилеј од епископската хиротонија.

На крајот од Литургијата, Епископот брегалнички г. Марко изговори поздравно слово кон Архиепископот охридски г.г. Јован, подарувајќи му Архиерејски инсигнии од името на Епископите, клирот, монаштвото и верниот народ на Православната Охридска Архиепископија.

(Поздравното слово се наоѓа на следниот линк: http://poa-info.org/organizacija/bregalnickaep/20180722.html)

На споменатото поздравно слово, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован одговори со вдахновена беседа.

(Беседата се наоѓа на следниот линк: http://poa-info.org/arhiepiskop/omilii/20180722.html)

После завршувањето на Литургијата, за сите присутни беше приредено послужување, а Архиепископот охридски г.г. Јован на верните, кои пристапуваа да му го честитаат јубилејот, посакувајќи му многаја лета, им даруваше за благослов отпечатени икони од светиот Јован Златоуст.


рубрика: архиепископ\омилии

Ваши Преосвештенства, драги браќа во епископството и сослужители пред престолот Божји, чесни отци презвитери и ѓакони, возљубен народе Божји,

 

Брзо поминаа овие дваесет години, како што впрочем брзо поминуваат и илјада. Ако животот не се влие во вечноста сè брзо поминува, а времето не може да се стигне. Тоа брзо врви зашто животот е како река во која не може истата вода да се зафати во два различни временски моменти. Сè тече, одамна рекол Хераклит. Ништо не исто како вчера, а камоли од пред 20 години.

Јубилеите на оние кои сè уште се живи, имаат вредност и оправдано се прославуваат само воколку и оние кои прославуваат, и оние кои дошле да направат чест, ја оприсутнуваат вечноста уште во овој минлив живот. А такви сте сите Вие, Ваши Преосвештенства, чесни отци и благочестив народе Божји. Овој јубилеј всушност е награда Ваша, потсетник на Вашата трпеливост, истрајност, отвореност, мудрост и саможртва.

Пред 20 години бев ракоположен во епископски чин, а оние кои можеле тогаш да ме чујат, или отпосле ја прочитале мојата пристапна беседа се сеќаваат на тогаш даденото мое ветување, дека ќе направам сè да се воспостави и  да се чува, нарушеното единство на Црквата во нашата татковина со останатите помесни Цркви во светот.

Една новинарка која многупати, секако многу неуко ги критикуваше моите постапки при воспоставувањето на единството со Српската Православна Црква и преку неа со сите Православни Цркви, многу искрено ми кажа дека ќе ги критикува моите постапки, веројатно од само за неа разбирливи причини, но дека не само што не може да замери на мојата доследност, туку дека и не сретнала човек од јавниот живот на оваа држава што бил подоследен во она што го кажал и што го прави.

Но, доследноста, браќа и сестри не е само надворешна карактеристика на личноста која длабоко е во содејство со себепредаденоста и одлучноста, туку пред сè во најприсно содејство е со верата која длабоко ја осмислува секоја смисла на жртва, за другиот, за ближниот за Црквата. Доследноста пред сè е производ на верата, но секако дека не е без влијанието што прави образованието, културата, оформената совест и одговорноста.

Ете, воколку во нашата личност се нашла понекоја од тие карактеристики, чувствуваме потреба прво да му заблагодариме на Бога во Троица, потоа да Ви заблагодариме Вас, кои се собравте да ни оддадете почит на овој не толку голем, но и не безначаен јубилеј. Најпрво да му заблагодараме на Неговото Преосвештенство, Епископот пожаревачки и браничевски г. Игњатиј кој ја прекина својата програма за денес да биде со нас. Од него најпрво ги примивме фундаменталните догми за Црквата, за нејзината надвремена димензија и за нејзиното функционирање како едно тело. Еден е Бог Отец, една верата во Него, една е Црквата, често го повторуваше ова Неговото Преосвештенство на часовите по догматика. Две Цркви, би значело вера во два Бога, расудувавме уште како студент, затоа лесно сфативме дека схизмата всушност сака да легализира да постојат две Цркви, а тоа е невозможно.

Благодарност и до Неговото Преосвештенство, Епископот полошко – кумановски и Местоблустител дебарско – кичевски г. Јоаким кој со својата смиреност и старечко расудување многупати помогнал Светиот Синод на Православната Охридска Архиепископија да донесе издржани одлуки, достојни за почит.

Му благодариме и на Неговото Преосвештенство, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко кој го изнесе ова поздравно слово до нашата смерност. Но, му благодариме уште повеќе за крстот кој го поднесе кога беше под судски прогон и тоа на правда и вистина, само затоа што е Епископ на Православната Охридска Архиепископија. Незмерно се радувам што тој и Епископот стобиски Давид, презвитерите, монасите и монахињите што првично пред неколку години беа осудени во судски процес подигнат против членови на Православната Охридска Архиепископија, конечно се ослободени и таа радост ја одменува тагата од неправдата што останавме осудени на затворска казна само ние, и тоа на толку време, колку што веќе имаме поминато во притвор.

Чест ни е да му заблагодараме на Неговото Преосвештенство, Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, кој како наш помошен Епископ не само што достојно го понесе крстот неправедно да биде гонет и суден на правда и вистина, туку во наше отсуство, додека бевме во затвор се грижеше во Архиепископијата Охридска и Митрополија скопска да се одржи без недостаток богослужбениот циклус, да не затаи администрацијата и да се актуализира информацијата за државниот прогон на Православната Охридска Архиепископија. Со голема трпеливост и многустран труд тоа го постигнуваше со големо расудување, при тоа не оставајќи нè без неопходните информации за случувањата дури и зад затворските ѕидини.

Би замолил нашите благодарења да ги примат чесните презвитери, како и во Христа ѓаконите чиј труд не остана незабележан, особено во овие тешки услови во кои се поставени да служат. Без храмови и други општи услови за богослужбен живот, тие се во континуиран подвиг од 2002 година, а некои од нив беа и судски гонети, па дури и условно осудени, но се молиме тоа да им се најде како привилегија пред судот Божји, зашто овде, барем засега лишени се од секаква привилегија.

Особена благодарност кон браќата монаси и сестрите монахињи кои не само што нè пратат со нивните молитви каде и да се наоѓаме, туку не престануваат да го оприсутнуваат и невозможното, да се молат дури и за непријателите, за оние што тирански ги судат и им го одземаат дури и најнеопходното.

Посебено споменување заслужуваат сестрите на оваа света обител, на Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во кој денес служиме, за подвигот кој го издржаа при палењето на објектот во кој живееја. Насилниците до денешен ден не се откриени, не затоа што не се познати, туку затоа што сè уште се под заштита на некои моќници. Власта им ја сруши до кров изградената Црква и тоа пред нивни очи, неколку пати Полицијата вршеше детални претреси во нивните ќелии, а тие стоички, со машка стаменост тоа го издржаа и дури и на гонителите им покажаа дека само љубовта кон Христа е непобедлива.

Последно по ред, но не и последно по значење на жртвата што ја поднесоа го споменувам и овој народ Божји, но и целиот народ на Православната Охридска Архиепископија. Навистина голем и преголем е подвигот, наместо во храм, на Литургија да се собираш во станбен простор, во подруми, или како што тоа го направивме денес, на отворен простор. Но, тоа покажува дека „ниту смртта, ниту животот, ниту ангелите, ниту поглаварствата, ниту силите, ниту сегашноста, ниту иднината, ниту височината, ниту длабочината, ниту било која друга твар нема да може да нè оддели од љубовта Божја, која е во Христа Исуса нашиот Господ.” (Рим. 8, 38-39) што вели Апостол Павле. Ако имаме љубов кон Христа, како што има овој народ од Православната Охридска Архиепископија, таа ќе ни ги надополни сите недостатоци што ни се прават од оние што се спротивставени на единството на Црквата.

За крај не би можеле да не изразиме благодарност кон гостите што нè удостоија денес на оваа свеченост да заедничарат со нас. Благодарност кон почитуваните протоереи и ереи од други епархии што не жалеа ни труд, ни време да дојдат и денес со нас да се радуваат на настанот. Благодарност до надарените певци од хорот „Пријатели на Кареја” што дојдоа дури од Белград, за да ни честитаат со химни и славословија, а секако им благодариме и на сите оние лаици што дојдоа од различни краеви, некои навистина и од далеку, за денес да бидат со нас.

Ова благодарење би го завршиле онака како што и го започнавме. За сè што направивме за надградба на Црквата во овие 20 години му благодариме Бога, за Неговата промисла, Неговата благодат и Неговата искрена љубов на која се наситивме особено во деновите поминати во затвор. Она пак, што не успеавме да го направиме, а било во Божјата промисла, не го направивме само заради нашата немоќ и слабостите што како човек ги имаме. Ете за нив, замолуваме да ни простите и да се молите на Бога тие да исчезнат од нашиот живот како чадот што исчезнува во воздухот и како што се топи восокот од лицето на огнот.

Благословот Господов и милоста Негова да Ве пратат во сите дни на Вашиот живот.


рубрика: организација\Епископија брегалничка

Епископ брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко

Ваше Блаженство,

дејствително се чувствувам повеќе од привилегиран заради укажаната ми чест да изговорам кратко поздравно слово на оваа дваесетта, јубилејна годишнина од Вашата хиротонија во Епископски чин. Имајќи предвид дека честа, пред сè, носи одговорност, не можам истовремено да не чувствувам бојазност и сомнеж дека ќе успеам во намерата, доволно, без недореченост и соодветно на величието на мисијата поверена Ви од Бога, да Ви заблагодарам за големата и дидактичка жртва, којашто ја поднесувате низ изминативе дваесет години, и денес, за Единството на Црквата Христова.

Пред сè, Му благодарам на Бога што благоволил токму Вие да епископствувате на просторот на нашава татковина. Ќе се послужам со зборовите на светиот Апостол Павел од посланието до Евреите: „таков Првосвештеник и ни требаше”. Архиереј, којшто ќе има храброст, на народот отворено да му ја говори вистината за полувековната схизма во која самиот се наоѓа, поточно речено, да му ја објавува вистината на оној народ, којшто пребива надвор од благодатното и спасително подрачје на Црквата. Но, и Архиереј, којшто прв ќе застане во одбрана на Единството на Црквата, не само со збор, туку и на дело, живо сведочејќи ја вистината, по цена дури и на сопствените телесно здравје и живот.

Многуте харизми со коишто Бог ја обдарува Вашата личност, одлучивте повторно Нему да му ги принесете преумножени, та од нив да има полза Црквата Негова. Вашиот пример на истрајно и доследно сведочење на вистината, не е само пример за нас, коишто живееме близу Вас и во ова време, туку е пример, којшто Црквата, грижливо веќе го запишува во својата историја за поука на многу генерации и ќе го овенча и запечати во вечноста кон која Вие отсекогаш и без престан се стремите.

По примерот на Пресвета Богородица, рековте: „Амин” на Божјата волја, кога беше потребно да го понесете нималку лесниот епископски крст, да се борите, верниот народ на овие простори повторно да се врати на вистинскиот пат на Соборноста, од којшто скршна не по своја вина, туку по вина на неколкумина епископи и политичари, кои се поведоа исклучиво од антицрковните политички причини. Рековте: „Амин”, иако, веројатно, тогаш не претпоставувавте до каде може да доведе злобата на властодршците, и низ што сè ќе поминете бранејќи ги Соборноста и Единството на Црквата Христова. По примерот на великите отци на Црквата, не се исплашивте од оние, коишто можат да го убијат телото, но на душата ништо не ѝ можат, туку храбро застанавте во одбрана на вистината, во одбрана на Едниот Христос и Едната Црква Негова. Отсекогаш најважна Ви била волјата Божја, и сите работи во животот ги вреднувате со тој скапоцен критериум, без разлика дали тоа подразбира да бидете јавно понижувани, суден на правда Божја, како и да бидете затворан само заради тоа што не се согласивте со оние, коишто сакаат Црквата да ја сведат на некаква владино-политичка организација, којашто ќе служи за манипулација на народот и за лично богатење на властодршците.

Секое место на овој свет има свое историско паметење. Па така и овие простори на коишто ние живееме, кои, уште во првиот век, светиот Апостол Павел ги закваси со квасецот на Евангелието Христово, и каде што светите Рамноапостолни браќа Методиј и Кирил ја почнаа својата мисија за просветлување на словенските народи, каде што светите Климент и Наум Охридските Чудотворци ја ширеа благата вест за Воскреснатиот Христос, овде каде што просветлија бројни Епископи како светиот Теофилакт Охридски и, не толку одамна, светиот Николај Охридски и Жички, оваа територија, значи, Господ не допушти да остане надвор од благодатното подрачје на Едната Света Соборна и Апостолска Црква, туку во свое време, Ве испрати Вас, којшто со својата смелост и вера се надоврзувате на сите претходно спомнати.

Во илјадагодишното постоење на славната Охридска  Архиепископија, јубилеј, којшто го чествуваме токму оваа година, го вградивте и Вие Вашето дваесетлетно епископствување, и останувате да се вградувате во спасоносната заедница на Црквата, широко прегрнувајќи ги, како Архипастир, сите кои слободно сакаат да врват по патот на вечноста.

Одењето, пак, по тој пат, не е лесно и никогаш не било. Ова не го велам за да се жалам и да предизвикам сожалување, туку за да кажам колку е тешко човек да се избори и да се надмине самиот себе, та да не ги осуди оние што го гонат и затвораат на правда Божја. Во една прилика по излегувањето од Вашето последно заточение, токму тоа и го нагласивте!

Кога веќе го спомнав Вашето последно затворање, нека ми биде дозволено да кажам дека, барем јас лично, а верувам дека и другите го делат моето мислење, најтешко го преживеав. Згора на тоа што бевте повеќе од три години во непрекинато заточение, без право на излегување, Ви беше сведено на минимум и правото некој да Ве посети во затвор. Само еднаш во тие три години ни беше дозволено нам Епископите од Синодот да Ве посетиме во затворот Идризово. Дури ни тогаш не се пожаливте, туку нас нè тешевте. Па, најдовте сила и да се пошегувате на сопствена сметка, кога ни рековте дека во затворот сте испитале со колку најмалку храна може човек да преживее, и дека се доволни неколку бисквити наутро и една конзерва риба навечер.

И во такви услови на преживување, Вие се грижевте за Црквата, а не лично за себе. Кога стана јавна тајна дека власта би Ве ослободила од затвор, под услов веднаш да ја напуштите државава, Вие непоколебливо и недвосмислено го држевте ставот дека со напуштањето на државата нема да се реши проблемот со расколот, туку повеќе ќе се продлабочи. Не дека, како човек, не сакавте да излезете од затворот, во којшто Ве стави злобата на завидливците, туку како достоен наследник на големите отци на Црквата ја следевте промислата Божја, дури и тогаш кога, можеби, по човечки ќе почувствувате слабост; подобно на Христос, кога се молеше во Гетсиманската градина да Го одмине чашата на страдањата, којашто требаше да ја испие, но Он ја бараше волјата на Отецот.

Токму тоа претставува пример, којшто целосно и дијаметрално се разликува од примерот што го даваат епископите кои, за жал, сè уште пребиваат во раскол. Додека тие се грижат за своите удобни фотелји, уживајќи во овоземниот раскош, Вие од позиција на преживување се грижите дури и за нив, смислувајќи начин како и тие да влезат во Соборноста на Црквата.

Но, на сила ниту сакаме, а ниту можеме да ги примиме во Единството на Црквата! Божјата прегратка стои отворена и за нив! Потребно е, пред сè, да се ослободат од антицрковните политикантски стеги, коишто ја задушуваат духовноста на овие простори повеќе од педесет години. Да ја прифатат нашата испружена рака и така заедно да поитаме кон Божјата прегратка. Потребно е да сфатат дека решението на проблемот нема да го најдат надвор од границите на нашата Охридска Архиепископија, заобиколувајќи Ве Вас. Невозможно е да бидат во Единство со другите помесни Православни Цркви, а да не бидат во Единство со Вас! Потребно е конечно да сфатат дека е добро да ја остават суетата заради народот, којшто не мечтае толку за нашминканите манастири и нефункционалните крстови, црквички и параклиси на секоја раскрсница, колку што копнее за една здрава духовна состојба во Соборноста на Црквата, каде што бездруго ќе треба време да се опорават од духовниот пустош, што го има направено долгогодишната схизма.

Искрено се надевам дека заврши испитувањето на Вашата вера, преку неправедните, политички мотивирани судења и затворања. И, дека сега следува период кога ќе можете да вкусите од плодовите на Вашата жртва.

Му благодарам на Бога што ми даде можност да Ве запознаам и да се поучувам непосредно од Вашиот пример на истрајност и доследност во верата. Од името на сите нас, Епископите, клирот, монаштвото и верниот народ, Ви изразувам благодарност за тоа што татковски ги носите и нашите слабости.

Во оваа прилика, од името на сите нас, Ви подаруваме еден комплет Архиерејски инсигнии. Свесни сме дека со ниту еден материјален дар не можеме да се оддолжиме за Вашата самопожртвуваност, но длабоко сме уверени дека ја чувствувате нашата љубов, и знаеме дека никогаш не нè заборавате во Вашите молитви. А, нашата молитва, пак, е Господ да Ви го умножи секое добро, да завршат гонењата против Вас, и уште многу годишнини и јубилеи да прославувате, принесувајќи Му на Бога бескрвна жртва за сите и за сè.

Долгоденствујте Блаженејши Владико!

Иоану, Блаженејшему и Богопроизведеному Архиепископу свјатјешија Архиепископии охридскија и Митрополиту скопскому, нам же отцу и пастиреначалнику, многаја лета.


рубрика: вести

15.07.2018

Во седмата недела по Педесетница, Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, служеше и проповедаше во параклисот Св. Екатерина, во Скопје.


рубрика: вести

12.07.2018

На празникот на Првоврховните апостоли Петар и Павел, Неговото Блаженство, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст, во Битола.


рубрика: архиепископ\соопштенија

10.07.2018

На 09 Јули, оваа година, на граничниот премин Меџитлија кај Битола, без никакво образложение, од страна на Министерството за внатрешни работи одземена му е патната исправа на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован.

Таква дискриминација со одземање на патни исправи без никакво образложение, својствено е за правно неуредени држави, држави во кои нема никакво владеење на правото.

Дали е ова ќеф на владината врхушка, која само декларативно пред претставниците на Европската Унија се залага за владеење на правото, набрзо ќе се дознае, секако доколку јавноста се заинтересира зошто е направено такво беззаконие, какво што денес му се прави на Архиепископот охридски Јован, а утре на било кој друг.

Инаку, Православната Охридска Архиепископија го подготвува големиот настан на прослава на 1000-годишната од основањето на Охридската Архиепископија. Владата, од една страна декларативно вели дека подава рака кон секого, но во стварноста ги прекршува верските слободи и очигледно со ваквата дискриминација има намера да влијае врз организацијата на споменатата прослава.

Со верскиот прогон, Владата го крши и Уставот и меѓународните конвенции, кои ги има потпишано, со што ја продолжува праксата на претходната Влада, за што, од Европскиот суд за човекови права во Стразбур неодамна ѝ беше наложено да ѝ плати оштета на Православната Охридска Архиепископија


рубрика: вести

24.06.2018

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј, на 24 Јуни 2018, во соборната црква во Нови Сад, служеше Света Архијерејска Литургија, на која во Епископски чин беше ракоположен Архимандритот Исихиј, игумен на манастирот Ковиљ.

На Неговата Светост му сослужуваше Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко од Православната Охридска Архиепископија, заедно со Блаженејшиот Митрополит на Чешките земји и на Словачка г. Растислав и со повеќе Митрополити и Епископи од Српската Православна Црква, многубројно свештенство и во присуство на многуброен верен народ.  


рубрика: свет архиерејски синод\соопштенија

→ Српски

18.06.2018

На својата седницата од 18-ти Јуни 2018 год., Светиот Архиерејски Синод на Православната Охридска Архиепископија одлучи, прославата, по повод јубилејот: 1000 години од основањето на Охридската Архиепископија, да биде одржана на 30-ти Септември 2018 год., во Ставропигијалниот манастир „Свети Јован Златоуст“, Битола.

На прославата ќе биде поканет Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј и претставници на сите помесни православни цркви.


рубрика: архиепископ\интервјуа

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован водеше разговор во емисијата „Личност и заедница“ на ТВ Храм на Српската Православна Црква.

Во продолжение, во целост го пренесуваме спомнатото интервју:

© православна охридска архиепископија 2004-2018